Η αλήθεια είναι ότι μία πολεμική ταινία έχει το κατάλληλο φόντο για να δείξει έντονα συναισθήματα και στιγμές. Πόνος, οργή, δυστυχία, γενναιότητα, ηθική, επιβίωση, όλα αυτά παλεύουν και στην πραγματικότητα αλλά και σε μία ταινία για να αποδοθεί το κλίμα του πολέμου. Η διαφορά είναι ότι στις περισσότερες σύγχρονες ταινίες, όπως και σε αυτή εδώ, όλα αυτά είναι καλογυαλισμένα, δηλαδή...
Το μόνο καλό με αυτή τη ταινία είναι πως αποδεικνύεται πατάτα από τα πρώτα πέντε λεπτά και σε βγάζει από τον κόπο να παρακολουθήσεις την υπόλοιπη. Πραγματικα΄ δεν υπήρχε λόγος για να γυριστεί αυτή η ταινία. 100% προβλέψιμη, χωρίς συμπαθείς χαρακτήρες, καμία ανατροπή, καμία αγωνία, όλα είναι κλισέ, όλα είναι για γέλια. Ατάλαντη η Jessica Chastain με έναν αόρατο ρόλο να το επιβεβαιώνει...
Collateral: Η Διαδρομή (2004)
Ακόμα μια ταινία στην οποία ο μόνος που ξέρει καλό σημάδι είναι ο πρωταγωνιστής ο οποίος με περίσσεια άνεση εξολοθρεύει τους πάντες. Ωστόσο, εδώ ο Τομ Κρουζ τα πάει καλά, καθώς παίζει ένα ρόλο που του πάει, αυτόν του εκτελεστή, αρκετά πειστικά. Επίσης καλά παίζει και ο Τζέιμι Φοξ στον ρόλο ενός απλού και καθημερινού ταξιτζή. Η ιστορία είναι σχετικά πρωτότυπη, η σκηνοθεσία πολύ καλή,...