Η Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς ξεπερνά όλες τις προσδοκίες και φέρνει κάτι νέο στο προσκήνιο που δεν έχει ξαναδεί ο ελληνικός κινηματογράφος. Μαύρη κωμωδία, δράμα, Noir. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης συγχωνεύει με επιτυχία όλα αυτά τα είδη σε μια ταινία που έχει εκτελεστεί και ερμηνευτεί εξαιρετικά, έτοιμη να εμπνεύσει μια νέα γενιά δημιουργών ταινιών. Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική...
Η σύνοψη αυτής της ταινίας δεν θα μπορούσε να είναι πιο παραπλανητική. Στη πραγματικότητα δεν πρόκειται για «ένα ταξίδι για να βρει χρυσό στη μη χαρτογραφημένη ζούγκλα της Ινδονησίας», όπως δηλώνει η περίληψη. Μοιάζει περισσότερο με ένα δράμα που εξελίσεται σε γραφεία στη μεγάλη πόλη, δείχνοντας μόνο σποραδικές σκηνές πραγματικής αναζήτησης χρυσού. Έχει εντελώς εσφαλμένη εστίαση...
Μετά τη Στροφή (2015)
Ως μια ταινία επιβίωσης, δεν είναι κακή αλλά δεν φέρνει τίποτα νέο στο τραπέζι. Είναι κάτι περισσότερο από θρίλερ παρά τρόμου, γιατί πραγματικά δεν υπάρχει πολύ αίμα και θάνατος για να μιλήσουμε για τρόμο. Έχοντας αυτό στο μυαλό, η ανατροπή στο τέλος είναι μια ωραία έκπληξη αν και στις περισσότερες ταινίες αυτού του είδους, το τέλος είναι εύκολο προβλέψιμο. Υπάρχει ικανοποιητική...