Το μόνο καλό με αυτή τη ταινία είναι πως αποδεικνύεται πατάτα από τα πρώτα πέντε λεπτά και σε βγάζει από τον κόπο να παρακολουθήσεις την υπόλοιπη. Πραγματικα΄ δεν υπήρχε λόγος για να γυριστεί αυτή η ταινία. 100% προβλέψιμη, χωρίς συμπαθείς χαρακτήρες, καμία ανατροπή, καμία αγωνία, όλα είναι κλισέ, όλα είναι για γέλια. Ατάλαντη η Jessica Chastain με έναν αόρατο ρόλο να το επιβεβαιώνει...
Πόσες φορές δηλαδή πρέπει να δούμε την ίδια ιστορία με έναν σούπερ πρώην πράκτορα, τον οποίο οι πρώην δικοί του προσπαθούν να βρουν αλλά εκείνος καταφέρνει πάντα να ξεφεύγει; Και πόσες φορές πρέπει να δούμε τον πιρς μπρόσναν να το κάνει αυτό; Το ίδιο σενάριο επαναλαμβάνεται από τη δεκαετία του 70 σε αμέτρητες σειρές και ταινίες. Αν έχεις δει τη σειρά των ταινιών του bourne, τις...
Απαγωγή στη Δαμασκό (2012)
Από τις λίγες πρόσφατες ταινίες της φοβερής Μαρίζα Τομέι. Το κλίμα της ταινίας διατηρεί την αγωνία μέχρι το τέλος. Πολύ συναίσθημα, πολλά ανοιχτά μέτωπα δράματος και η πολιτιστική προσέγγιση πετυχημένη, ρεαλιστική και όχι ακραία όπως ίσως εισπαρχθεί από κάποιους. Στα must των σινεφίλ σίγουρα