Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...
Διασκεδαστική περιπέτεια ,εξυπνη ,με ανατροπές στην πορεία,πολύ δράση και στρωτό ρυθμό (δεν εννοούμε πάντα πιστολίδι και εκρήξεις) αλλά και μια διασκεδαστική ματιά.H παραγωγή και το στήσιμο της ταινίας είναι προσεγμένα με μια πολύ καλή δουλειά σε γενικές γραμμές ,δεν προσπαθεί να πουλήσει “φύκια με μεταξωτές κορδέλες” και για το είδος που αντιπροσωπεύει είναι αξιοπρεπές και σετάρει...
Η Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά (1999)
Εξαιρετικη σατιρα.Γελας βλεποντας ακομα και συνανθρωπους σου να πεθαινουν.Ο Κουτρας με τη συνδρομη των αξιων συνεργατων του πετυχε το στοχο του. Διαπιστωσα οτι υπαρχουν μερικα κοινα στοιχεια με την καινουρια ταινια του Τζιμ Τζαρμους οι Νεκροι δεν Πεθαινουν.Ισως ο Τζιμ ειχε δει το μουσακα του Κουτρα πριν γυρισει την ταινια του με τα ζομπι.Ολοι εξαιρετικοι