Αν σας άρεσαν άλλες ταινίες του συγγραφέα Nicolas Sparks, αυτή θα την απολαύσετε. Είναι ζεστή και απεικονίζει τι είναι να αγαπάς κάποιον άνευ όρων. Είναι ένα γλυκό και αισθησιακό καρδιοχτύπι ενός νεαρού ζευγαριού που αγωνίζεται να συναντηθεί ενώ ταυτόχρονα ο καθένας ακολουθεί τα όνειρά του. Η Σοφία, θέλει να ακολουθήσει το πάθος της για την τέχνη και ο Λουκ ακολουθεί το πάθος του...
Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Ουρανοξύστης (2018)
Ήλπιζα ότι το "Skyscraper" θα ήταν στα χνάρια του "Die Hard", μιας πρωτότυπης και επικής ταινίας δράσης, όπου οτιδήποτε φαινόταν θεωρητικά ως πιθανότητα. Όμως ο Ουρανοξύστης ήταν σχεδόν το αντίθετο από όλα αυτά τα πράγματα. Ο «The Rock» δεν είχε σχεδόν καμία ευκαιρία να επιδείξει την αναμφισβήτητη γοητεία του. Το σενάριο τον εμπόδισε με κάθε τρόπο και τον παρουσίασε ως τίποτα περισσότερο...