Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...
Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...
Ο Πορφυρός Λόφος (2008)
Αναμφισβήτητα πρόκειται για μία τεράστια παραγωγή. Τα visual effects για την εποχή που γυρίστηκε είναι εξαιρετικά όπως επίσης είναι και εντυπωσιακός ο μεγάλος αριθμός των κομπάρσων που χρησιμοποιήθηκε για να γυριστούν κάποιες σκηνές. Η σκηνοθεσία από τον Τζον Γουν και αυτή υποδειγματική και η ιστορία πλησιάζει τα αληθινά γεγονότα. Το μόνο αρνητικό της ταινίας είναι οι απίστευτες...