Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Αρετή και αμαρτία στο ίδιο μέτρο. Όλες οι αποχρώσεις του γαλλικού κινηματογράφου είναι παρούσες σε αυτό το σαγηνευτικό-πικρό δράμα στο οποίο το χιούμορ και η ειρωνεία, τα κυνικά επίπεδα και η σκληρότητα σε διάφορες μορφές, ο έρωτας και η πτώση του έρωτα, οι φόβοι και η χαρά αντικατοπτρίζονται με παράξενο και ακριβή τρόπο. Οι χαρακτήρες, οι διάλογοι, η κρίση, το άγνωστο μέτωπο σε...
Spider-Man: No Way Home (2021)
Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...