Glenn Suter - Ταινίες
Μια ταινία με μικρό καστ της οποίας το μεγαλύτερο μέρος εξελίσεται στην έρημο με τους δύο πρωταγωνιστές, Σκηνοθετικά και σεναριακά δεν υπάρχει τίποτα αξιόλογο, παρόλα αυτά, η αγωνία για την έκβαση της ιστορίας κρατά το ενδιαφέρον. Το highlight της ταινίας είναι ο Μάικλ Ντάγκλας, πλούσιος και κακός που τελικά "χάνει" από τον αδύναμο, σε έναν συνηθισμένο γι αυτόν ρόλο
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Δεσποσύνη (2024)
Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...