Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Περιληπτικά: Οι τραυματισμοί που υπέστησαν δύο στρατιώτες πίσω από τις εχθρικές γραμμές στο Αφγανιστάν ξεκινούν μια σειρά από γεγονότα που περιλαμβάνουν έναν βουλευτή του κογκρέσου, μια δημοσιογράφο κι έναν καθηγητή. Η ταινία αφορά ερωτήσεις και όχι απαντήσεις και είμαστε όλοι ευγνώμονες για αυτό. Όταν τέλειωσε η ταινία, ένιωσα ένα βάρος στο στήθος μου γιατί πιστεύω στην εγκυρότητα...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...