Έχοντας δει πολύ παλιότερα και τις δύο ταινίες με την μοιραία πτήση στις Άνδεις που συγκλόνισε την ανθρωπότητα , αυτή ομολογώ είναι σε άλλο επίπεδο. Λεπτομερέστατη , απεικονίζοντας όσο πρέπει ανάγλυφα και περιγραφικά το δυστύχημα , μεταφέροντας στο 'πετσι' του θεατη την απελπισία αλλα και τον πόνο που κυριαρχούν με ενα τέμπο αφήγησης ''ζωντανό'' ... σε βάζει "μέσα της".... Αξί...
Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...
Τα Παιδιά Των Ανθρώπων (2006)
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτή τη ταινία... Τον εξαιρετικό Κλάιβ Όουεν στη καλύτερη εποχή της μέχρι τώρα καριέρας του; Το απίστευτο (διασκευασμένο) σενάριο που έχει τα πάντα, από δράμα μέχρι επιστημονική φαντασία; Το καταπληκτικό μοντάζ με το καταπληκτικό μονόπλανο που διαδραματίζεται μέσα στο αυτοκίνητο; Σκηνοθεσία; Φωτογραφία; Ένα πραγματικό κινηματογραφικό έπος, ατυχές δυστυχώς...