Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...
Μόλις το είδα, αυτόματα είχε γίνει μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Η βασική ηθοποιός Rachel Saanchitha Gupta ως Prerna είναι η καρδιά της ταινίας. Υπάρχουν πολύ λίγες ταινίες στις οποίες έχω συνδεθεί με τον τρόπο που συνέβη στο κορίτσι-skater. Μια εμπνευσμένη ιστορία με υπέροχη δράση από όλους όσοι συμμετείχαν σε αυτήν. Αυτός είναι ο τύπος των ταινιών που χρειαζόμαστε...
Κινγκ Κονγκ (2005)
Η αλήθεια είναι πως ήμουν σκεπτικός για το αν θα δω την ταινία ή όχι, γιατί αν έχει δει κάποιος την πρωτότυπη του 1933 δύσκολα συμβιβάζεται με οποιοδήποτε remake. Η αρχή της ταινίας που διαδραματιζόταν μέσα στο καράβι δε με βοήθησε να αλλάξω γνώμη. Μέχρι το σημείο που οι ιθαγενείς προσφέρουν τη Ναόμι Γουοτς ως θυσία στον Κινγκ Κονγκ. Από αυτό το σημείο και μετά άλλαξαν τα πάντα...