Πάντα βάζω κανόνα να κάνω κριτική μόνο όταν τελειώσει μια σειρά ή μια ταινία. Σε αυτήν την περίπτωση, ξεκίνησα περίπου σαράντα λεπτά, για έναν μόνο λόγο: βαρέθηκα απίστευτα. Λατρεύω την πρωτότυπη Blade Runner του 1982, και παρόλο που μια ταινία πίστευα ότι δεν χρειαζόταν ποτέ συνέχεια, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την εκδοχή και πίστευα ότι η βασική ιστορία αυτής της ταινίας ήταν αρκετά...
Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Απαγωγή (2012)
Τίποτα ιδιαίτερο, μια από τα ίδια. Πρώην κατάδικος, FBI, κλεμμένα χρήματα, απαγωγή της κόρης του πρωταγωνιστή κτλ. Τίποτα που δεν έχουμε ήδη δει, σε μία μάλλον κακή εκτέλεση από τον Νίκολας Κέιτζ σε μια ανύπαρκτη υπόθεση που μοιάζει τόσο πολύ με τη σειρά Taken με τον Λίαμ Νίσον. Αν μπορούμε να δούμε κάτι θετικό, αυτό είναι οι ρόλοι των Ντάνι Χιούστον και Sami Gayle (στα 16 της όταν...