Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Η Μαίρη Πόπινς Επιστρέφει (2018)
Οποιαδήποτε προσπάθεια remake ενός τέτοιου κλασικου αριστουργήματος, θέτει τον πήχη πολύ υψηλά και αυτή εδώ η εκδοχή είναι πολύ μακριά από το να τον φτάσει. Για κάποιον που έμαθε κάθε λέξη από τις παλιές ταινίες μιούζικαλ της Disney, οποιαδήποτε επιστροφή της Mary Poppins δεν θα φτάσει το πρωτότυπο. Υπάρχουν παραλληλισμοί στη νέα ταινία για τα πάντα με το πρωτότυπο χωρίς όμως ποτέ...