Ενώ βρήκα το "Η Διαδοχή" τρομακτικό - μια ταινία που έχει πολλά κοινά με αυτή εδώ - θα δίσταζα να περιγράψω το Μεσοκαλόκαιρο ως τέτοιο. Έχει κι αυτό το μερίδιό της σε μια φρικτή ιστορία, αλλά η πιο γήινη φύση της επικεντρώνεται στον τρόμο και τα συναισθήματα του ανθρώπου. Είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές και καταθλιπτικές ταινίες τρόμου που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Το ξεκίνημα...
Η ταινία είναι μοναδική από πολλές απόψεις. Ο διάλογος είναι συγκρίσιμος με το Κοινωνικό Δίκτυο στην πολυπλοκότητα και την απόδοση, η υποκριτική ήταν εξαιρετική (δεν άξιζε Όσκαρ αλλά έκανε τη δουλειά πολύ καλά), Μουσική / Ήχος ήταν πολύ ευχάριστα και μοναδικά, η σκηνοθεσία ήταν υπέροχη, αλλά το μοντάζ ήταν το καλύτερο και σίγουρα έπρεπε να προταθεί για Όσκαρ. Μεγάλα ονόματα οι δύο...
Ο Πατριός (2009)
Πρόκειται για ριμέικ του "Έξαψη Βίας" του 1987, το οποίο είναι ένα κλασικό B-class θρίλερ, με τον Terry "John Locke" O'Quinn να είναι πολύ πειστικός για τον ρόλο του ψυχοπαθούς. Αυτό το φτωχό remake είναι κακό, ξεκινώντας με το πρωταγωνιστικό ρόλο του περίεργου Dylan Walsh. Η μεταφορά της ιστορίας από τα τέλη της δεκαετίας του '80 στο 2009 είναι παράλογη, καθώς με τα σημερινά μέσα...