Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...
Σχεδόν όλα τα σκανδιναβικά Noir έχουν κάποιο είδος βιομηχανίας / εργοστασίου ως μέρος της ιστορίας τους. Το εργοστάσιο είναι ακόμα ένα μικρό πιόνι σε ολόκληρο το setup. Η νορβηγική μυθολογία απεικονίζεται με μάλλον αρκετά ακριβή τρόπο. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας γήινος, ευάλωτος αλλά προικισμένος έφηβος και προχωρά στη σειρά με μεγάλη ηρεμία. Ποτέ δεν αισθάνεστε απογοητευμένοι με...
Ψαρεύοντας Σολωμούς Στην Υεμένη (2011)
Υπάρχει μια ατάκα της Kristin Scott Thomas στην ταινία που λέει "Χρειαζόμαστε μια καλή ιστορία για τη Μέση Ανατολή που δεν θα έχει εκρήξεις"! Σοβαρά τώρα, το "Ψαρεύοντας Σολομούς στη Υεμένη" είναι απλά απολαυστικό για να το παρακολουθήσετε. Έχω να δω ταινία με τέτοια ευχαρίστηση από το "Hugo". Αυτό που το καθιστά τόσο απολαυστικό είναι η αίσθηση του χιούμορ, η χιουμοριστική ασέβεια...