Ο Jenkins σκηνοθετεί την προσαρμογή του μυθιστορήματος του '70 του James Baldwin και αυτή γίνεται μια κινηματογραφική ιστορία αγάπης που ακούει την καρδιά, με μια σκληρή αλλά τρυφερή αλήθεια που με άφησε να κλαίω και να χαμογελάω. Πρόκειται για μια καταπληκτική ταινία, τόσο οσμηρή όσο αισθησιακή, διασυνδέοντας αδιάκριτα κοινωνικά ρεαλιστικά θέματα προκατάληψης, καταπίεσης και φυλάκισης...
Μια μητέρα νοικιάζει τρεις διαφημιστικές πινακίδες για να αμφισβητήσει τις αρχές προκειμένου να βρουν και να συλλάβουν τον δολοφόνο της κόρης της. Πραγματικά δεν μπορούσα να εντοπίσω έστω ένα πράγμα που δεν μου άρεσε. Ένα από τα καλύτερα στοιχεία αυτής της ταινίας είναι οτι είναι απρόβλεπτη. Με μια ιστορία σαν αυτή, νόμιζα ότι ήξερα πού κατευθυνόταν η ιστορία, αλλά ο σκηνοθέτης...
Μακρινός Ορίζοντας (1992)
Λοιπόν θα σας πω την άποψη μου ως 17αρης που την έβλεπε πρώτη φορά. Η αρχη ήταν κάπως περίεργη και δεν σε έπειθε για πολλά. Όταν όμως πήγαν στην Βοστόνη υπήρχε τόση ένταση που οριακά δεν ήθελες να χάσεις ούτε δευτερόλεπτο. Επίσης με ενόχλησε λίγο το γεγονοσ οτι το happy end ήρθε πολύ αργά (τελευταιο λεπτο) και κόπηκε αρκετά απότομα. Θα προτιμούσα να είχε αλλά 3 λεπτά και να έδειχνε...