Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Διεφθαρμένοι αστυνομικοί παγιδεύουν έναν συνεργάτη τους ο οποίος αδίκως φυλακίζεται. Εκείνος δραπετεύει και προσπαθεί να αποδείξει την αθωότητά του. Κλασικό χολιγουντιανό σενάριο με τη πρωτοτυπία οτι η μισή ταινία είναι γυρισμένη στον 20ο όροφο ενός ξενοδοχείου, όπου ο ήρωας διαπραγματεύεται το μέλλον του. Έχει δράση, έχει αγωνία, αλλά δε ξεφεύγει πολύ από τον μέσο όρο των σύγχρονων...
Γουόλ Στριτ: Το Χρήμα Ποτέ δεν Πεθαίνει (2010)
Τρεις άνθρωποι, πατέρας, κόρη και αρραβωνιαστικός, μπλέκονται με πολύ χρήμα. Οι δύο τελευταίοι και καλά το αγνοούν, ο πρώτος ζει γι αυτό (ο Μάικλ Ντάγκλας φυσικά). Το σενάριο είναι όπως πάντα στο Χόλιγουντ υπερβολικό καθώς είναι πολύ εύκολο να γίνονται τα πάντα όταν χρησιμοποιείς δισεκατομμύρια δολάρια, λες και τα εκατομμύρια δεν θα μας έπειθαν. Γενικά, αν και η ροή της ταινίας...