Κλασική ταινία του woody allen, από τις καλύτερες του. Ποιανού άλλωστε θα μπορούσε να ήταν με Νέα Υόρκη, broadway, καλλιτέχνες, τρελές καταστάσεις, έξυπνες ατάκες και έξυπνο χιούμορ; Από αυτές που τη βλέπεις με ένα χαμόγελο από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο Τζον Κιούζακ ως πρωταγωνιστής είναι εξαιρετικός. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι από τις καλύτερες εμφανίσεις του, αν και γυρισμένη...
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η Τζούλιαν Μουρ έχει έναν σημαντικό σε βαρύτητα αλλά ασήμαντο σε παρουσία ρόλο. Πρωταγωνίστρια είναι η μικρή Μέιζι, η οποία είναι το επίκεντρο και κατευθύνει τα πάντα σεναριακά στη ταινία. Επίσης, μια ενδιαφέρουσα - αν και όχι ιδιαίτερα απρόβλεπτη - εξέλιξη είναι αυτή που σηματοδοτεί την ταινία και της δίνει ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αξιοπρεπής...
Θα σε Περιμένω, Πάντα (2016)
Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...