Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Αυτή η ταινία είχε μια φοβερή ιδέα και θα μπορούσε να ήταν υπέροχη, εκτός από το τέλος της. Το πρώτο θέμα είναι οτι ο Jaime Foxx υποτίθεται ότι είναι κακός, αλλά στο τέλος γίνεται ο καλός. Αφήνει ένα βιαστή παιδιών για να προωθήσει την καριέρα του και γίνεται ήρωας στο τέλος. Το δεύτερο, ο χαρακτήρας του Gerard Butler που υποτίθεται ότι είναι σούπερ ιδιοφυΐα που υπερτερεί μπροστά...
Τσαϊνατάουν (1974)
Ένας θρίαμβος ηθοποιίας, ιδιαίτερα από τον Jack Nicholson, ο οποίος είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς αν και στο ξεκίνημα της καριέρας του, ο οποίος εκτελεί μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Δίνει ζωή στον χαρακτήρα του J.J. Gittes και υπάρχουν σκηνές στην ταινία σχεδόν τηλεπαθητικές, όπου ξέρουμε τι σκέφτεται χωρίς να χρειάζεται να μας πει. Η Faye Dunaway, νευρωτική...