Ναι, πρόκειται για μία μοναδική ταινία βασισμένη σε ένα πολύ έξυπνο σενάριο, κλειδί του οποίου είναι οι 7δυμες αδερφές που ενσαρκώνει η Νούμι Ραπάς. Συμφωνώ ότι το δυστοπικό φόντο της ταινίας έχει επαναληφθεί εκατοντάδες φορές στο παρελθόν όπως επίσης και η αγωνία της εξουσίας για τον έλεγχο της μάζας. Και μιλάμε για ταινίες όπως το 1984 ή το Metropolis που γυρίστηκαν πάρα πολλές...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Πολιορκία στην Οδό Λιπέρτη (2019)
Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...