Από τον Γιάννη Αγιάννη του Βίκτωρ Ουγκώ μέχρι αυτόν εδώ τον Τζίμι Κόνλον πέρασαν 27 χρόνια. Τόσα (και λιγότερα) χρειάστηκε ο Λίαμ Νίσον για να γίνει από κλασικός ηθοποιός σε fast food του Χόλιγουντ. Συγκεκριμένα από το Η Τιτανομαχία του 2010. Προσωπικά θεωρώ οτι το Νυχτερινή Καταδίωξη ήταν η αρχή της επιστροφής στη ποιότητα. Έτσι λοιπόν, αυτή εδώ η ταινία έχει μια σπίθα από τον...
Το δράμα είναι υποτιμημένο, η ένταση είναι λεπτή και οι χαρακτήρες είναι και οι δύο ξεχωριστοί και πιστευτοί. Ειδική μνεία για την Κρίστεν Στιούαρτ, που καταφέρνει να είναι δώδεκα πράγματα ταυτόχρονα - τραγική αλλά όχι αξιολύπητη, δυνατή, γοητευτική, αστεία, ασυνήθιστα σέξι και χωρίς κανένα από τα κλισέ συσχετισμένο με οποιαδήποτε από τις διαβόητες ψυχικές ασθένειες του Χόλιγουντ....
Μεγαλοφυής (2010)
Τείνω να παρακολουθώ όλες τις νέες ταινίες κινουμένων σχεδίων που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια. Είναι απλώς καταπληκτικό να παρακολουθούμε κάθε νέα πρόοδο με κάθε νέα ταινία. Το Ο Μεγαλοφυής είναι πραγματικά ευχάριστο να το παρακολουθήσει κανείς, όλες οι λεπτομέρειες και οι μικρές πινελιές το κάνουν ένα υπέροχο σόου. Με σωστό χιούμορ και σοβαρότητα, με έντονο το ερωτικό ενδιαφέρον....