Είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που διαφημίζεται ή αυτό που περιμένουν οι θεατές. Με μια πρώτη ματιά μοιάζει με θρίλερ, και έχει τις προϋποθέσεις ενός καλού θρίλερ, αλλά είναι απλώς ένα σκοτεινό επώδυνο και μερικές φορές σκοτεινά χιουμοριστικό δράμα που έχει στοιχεία θρίλερ σε στιγμές. Είμαι αρκετά σίγουρος οτι αν σας άρεσε το "Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους", θα σας αρέσει...
Δύσκολα πήρα την απόφαση να τη δω κι ακόμα πιο δύσκολα αφότου είδα το τρέιλερ. Δε λέω, να υποστηρίξουμε τις ελληνικές παραγωγές, αλλά μέχρι ένα σημείο. Ομολογουμένως το καστ αποτελείται από πολλά και μεγάλα ονόματα, όπως συνηθίζεται στις νέες ελληνικές κωμικές ταινίες, αλλά υπάρχει σοβαρή έλλειψη σεναρίου, κινηματογραφικής σοβαρότητας και έξυπνου χιούμορ. Δεν θα σας κρύψω οτι είδα...
Στα Όρια του Αύριο (2014)
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...