Πραγματικά μια εξαιρετική κωμωδία! Βασισμένη στο γνωστό και ιδιαίτερο μεσογειακό ταμπεραμέντο, η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας μικρής ιταλικής πόλης, που όλοι θέλουν την αλλαγή προς το καλύτερο, αρκεί να μη χρειάζεται να προσπαθήσουν οι ίδιοι! Με πολύ έξυπνους διαλόγους (έστω και μεταφρασμένοι), ιδιαίτεροι - αλλά τόσο κοντά σε μας - χαρακτήρες. πραγματικά κωμικές καταστάσεις...
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...
Μια Ενοχλητική Αλήθεια 2 (2017)
Το "Μια Ενοχλητική Αλήθεια" του Davis Guggenheim του 2006 ήταν μια αποτελεσματική άσκηση ευαισθητοποίησης, εστιάζοντας στις "διαφάνειες" του Αλ Γκορ, όπως τις ονομάζει, στην πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Έντεκα χρόνια μετά, η συνέχεια εντείνει την κρίση: είναι περιττό να πούμε ότι καθώς το χρονοδιάγραμμα του ντοκιμαντέρ προσεγγίζει το παρόν, το φάσμα του Trump αναδύεται...