Κάθε sequel του Jarhead και χειρότερο. Αμερικανοί στρατιώτες στη Μέση Ανατολή ενάντια σε φανατικούς τζιχαντιστές. Τόσο πρωτότυπο. Σα να βλέπεις shoot-em up στον υπολογιστή, χωρίς να παίζεις εσύ. Ανύπαρκτο σενάριο, αδιάφοροι (και ίσως κακοί) πρωταγωνιστές, καμία σκηνοθεσία σε μια λαίλαπα πυροβολισμών και σκοτωμών χωρίς νόημα.
Μετά από μια ενεργειακή κρίση, ο κόσμος έχει καταστραφεί και ο πολιτισμός έχει καταρρεύσει. Σε έναν μετα αποκαλυπτικό κόσμο στον οποίο η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία, σε αντίθεση με το νερό, το πετρέλαιο και τα πυρομαχικά που είναι οι βασικές αξίες επιβίωσης, ένας επιζών, ο Τομ Χάρντι (στον ρόλο του Max Rockatansky) κυνηγημένος και φυλακισμένος από τους φρικιαστικούς War Boys...
Η Μέρα της Βαστίλης (2016)
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...