Είναι απολύτως σοκαριστικό το γεγονός ότι αυτή η ταινία κυκλοφόρησε στον σύγχρονο κινηματογράφο. Ο διάλογος ήταν φρικτός: κλισέ και προβλέψιμος. Όλη η ταινία ήταν, στην πραγματικότητα, προβλέψιμη και ο Ηρακλής δεν έχει σχέση με τον Ηρακλή που ξέρουμε, απλά χρησιμοποίησαν το ίδιο όνομα. Είδαμε τα τρέιλερ, πήραμε τη ταινία και σε περίπου δέκα λεπτά ξέραμε ότι ήταν κακή. Της δώσαμε...
Πολύ καλή! Υπέροχος ο Γερμανός ναζί SS στο ρόλο του με έκανε πραγματικά να τον μισήσω και όλη η ταινία είχε μία αρκετή πρωτοτυπία αγωνία αρκετή δράση και δεν είχε βία για τη βία όπως συνηθίζεται τελευταία κάτι που με κάνει να αντιπαθώ τις ταινίες βίαιες από τις οποίες παίρνουν παράδειγμα και μερικοί νέοι και κάνουν μπούλινγκ σε συνομηλίκους τους. Θεωρώ ότι ήταν μία από τις καλές...
Κάτι Πιο Ποπ (2012)
Και να ο νικητής των νεανικών ταινιών για το 2012, μια 20-κάτι μουσικο-χορευτική ταινία γύρω από αντίπαλες ομάδες κοριτσιών a cappella που εξελίσεται στο κολέγιο Barden. Αν και προφανώς κινείται στα αμερικανικά πρότυπα τέτοιων ταινιών το καστ κερδίζει το κοινό καθώς τα κορίτσια ως επί το πλείστον, είναι αληθινά αστεία, περίεργα, αυθεντικά και συναρπαστικά. Η μουσική και ο χορός...