Η ταινία όταν κυκλοφόρησε δεν πήρε καλές κριτικές. Μερικοί μάλιστα τη χαρακτήρισαν ως η χειρότερη ταινία του Τομ Χανκς. Σε πρώτη ανάγνωση, τα παραπάνω δεν είναι άδικα. Πράγματι η ταινία είναι λιτή, αργή, χωρίς να είναι προφανές το νόημα αυτών που συμβαίνουν αλλά ούτε να φαίνεται κάποια κατάληξη στο τέλος του τούνελ. Ωστόσο η ταινία περιέχει έναν σουρεαλισμό, ο οποίο γίνεται καλύτερα...
Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Με Λένε Σάρα (2019)
Μια πραγματικά υπέροχη ταινία. Αν ήξερα όταν το έβλεπα ότι ήταν αληθινή ιστορία (αυτή της SARA GÓRALNIK), θα είχα ενθουσιαστεί ακόμα περισσότερο. Οι Ναζί και η δίωξη των Εβραίων έρχεται σε δεύτερη μοίρα σε αυτό που είναι πραγματικά μια ταινία για τους ανθρώπους που ζούσαν στην επαρχία κατά τη διάρκεια του πολέμου και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της πρωταγωνίστριας Σάρα και των άλλων...