Είναι μια πολύ καλή ταινία μουσικής με εξαιρετική παραγωγή, κάμερα και διασκεδαστικές μουσικές παραστάσεις και κινήσεις από την Taylor Swift. Δεν είμαι θαυμάστρια της Taylor Swift, αλλά μεγαλώνοντας, είχα ακούσει αρκετά τραγούδια της. Ειδικά τα τραγούδια της «22, Bad Blood, Style, and Love Story» μου άρεσαν πολύ. Τα σκηνικά παραγωγής, τα χρώματα και η κάμερα είναι απίστευτα πολύχρωμα...
Αν αγαπάτε το εσπιονάζ, θα λατρέψετε τη ταινία. Ωραίο το κλίμα, πρωτότυπο το σενάριο, χωρίς φανταχτερά ονόματα, με την εγγύηση του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Γερασμένος ο Τομ Χανκς, πλην ωριμότερος, επικρατεί στη σκηνή στο ρόλο του δικηγόρου-απεσταλμένου. Ο πράκτορας της KGB Ρούντολφ, πήρε τελικά το όσκαρ, όχι όμως και ο Χανκς. Αξίζει να τη δείτε για πολλούς λόγους
The International (2009)
Είχα σχεδόν μηδενικές προσδοκίες για αυτήν την ταινία. Είχα δει μια ή δύο διαφημίσεις και φαινόταν συμβατική στην καλύτερη περίπτωση, αδιάφορη στη χειρότερη. Τα τρέιλερς σίγουρα δεν τη δικαιώνουν. Αρχίζει έξυπνα και δεν σταματάει. Δεν θα απολαύσουν όλοι την αγωνιώδης διάθεση, αλλά βρήκα την ταινία έντονη. Βοηθάει ότι ο Clive Owen είναι πιστευτός ως πρωταγωνιστής και είναι ιδιαίτερα...