Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Αδιάφορη όπως και οι πρωταγωνιστές της για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Μην περιμένετε να δείτε αληθοφανείς σκηνές καταστροφής όπως θα περίμενε κανείς σε μια ταινία με θέμα την 11/9, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο στον χώρο που εγκλωβίστηκαν οι παραπάνω αστυνομικοί ή στα σπίτια των συγγενών τους. Καμία αγωνία, καμία πλοκή, κανένα δράμα, καμία ερμηνεία, κανένα οπτικό...
Πρέπει Να Μιλήσουμε Για Τον Κέβιν (2011)
Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Lionel Shriver και δεν πρόκειται για πραγματική ιστορία. Από τις πολύ δραματικές ταινίες που υπάρχουν με πολλά τραγικά στοιχεία. Το πρώτο είναι αυτό καθεαυτό το γεγονός της ψυχρής εκτέλεσης 10 ανθρώπων από τον Κέβιν, συμπεριλαμβανομένων του πατέρα του και της αδερφής του. Το δεύτερο είναι η πολύ κακή σχέση του Κέβιν με τη μητέρα...