Ποιος θα πίστευε ότι οι σκηνές δύο ελαφιών, που κινούνται αργά μέσα από ένα χιονισμένο δάσος, θα μπορούσαν να είναι τόσο σημαντικές; Εκτός από τα όμορφα πλάνα της φύσης, υπάρχει ένα ιδιαίτερο νόημα σε αυτές, όταν αποδεικνύεται ότι και οι δύο πρωταγωνιστές ονειρεύονται οτι είναι ελάφια. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου: να δίνει στις εικόνες ένα βαθύτερο συναισθηματικό νόημα...
Θα μπορούσε να ονομαστεί και Battleshit. Είναι από τις χειρότερες ταινίες που έχω δει τα τελευταία χρόνια. Είναι ένα θορυβώδες, κλισέ και αφόρητο κινηματογραφικό σκουπίδι που εκμεταλλεύεται το έργο των graphic artists για τους πελάτες της οθόνης που θέλουν να διασκεδάσουν. Ένας απλός τρόπος για να το περιγράψω, είναι ότι είναι βασικά ένα ναυτικό βίντεο στρατολόγησης 200 εκατομμυρίων...
Το Δείπνο του Βοσκού (2020)
Υπεροχη ταινια που αγγιζει ευαίσθητες χορδες σε μια περιοδο αλλεπαλληλων πιεσεων πανταχοθεν. Υμνει την σπουδαιοτητα του απλου ως παιξιμο, ως εικονα. Στελνει αβιαστα πολλα μηνυματα στον "εσωτερικο σκληρό" μας. Ο θεος προερχεται απο το αγνο και εμπεριεχεται σε καθετι αγνο, το ζευγαρι οταν βαδιζει πνευματικα συμπορευεται ως το τελος, η αμφισβητηση εντοπιζεται ακομη και στον ιδιο τον...