Javier Díaz Dueñas - Ταινίες
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Οι Τρεις Φυγάδες (1989)
Πολύ καλή ταινία από τις καλύτερες που έχω δει και μάλιστα την έχω δει σε μικρή ηλικία. Η μουσική άριστη από την αρχή του έργου σε κάνει να θέλεις να δεις το έργο με χίλια. Οι ηθοποιοί και αυτοί πολύ καλοί. Δεν έχω δει τον Νικ Νολτε σε πολλές ταινίες αλλά σε αυτή και στις 48 ώρες είναι υπέροχος. Την είχα δει μικρός στον κινηματογράφο και ήθελα να τη δω ξανά και πρόσφατα μετά από...