Εξαιρετική ταινία την παρακολούθησα με τα παιδάκια μου κ μας άρεσε πάρα πολύ. Κατά τη γνώμη μου θίγει σημαντικά ζητήματα όπως οι ανθρώπινες σχέσεις η φιλία με ανθρώπους κ ζώα η ασθένεια κ η ίαση ταυτόχρονα και εν γένει οι ανθρώπινες σχέσεις με τα σκαμπανεβασματα τους. Η αγάπη είναι διάχυτη παντού κ καταλαβαίνεις πως η ανάγκη για προστασία ενός αγαπημένου προσώπου εισακουεται κ επιστρέφει...
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Το Λυκόφως Του Τρόμου (2015)
Αρκεί να πούμε οτι αυτή η ταινία είναι για αυτούς που θέλουν να δουν τον Άρνολντ να αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό είδος πρόκλησης. Είναι ωραίο, μετά από όλο αυτό το διάστημα, να τον βλέπεις να παίρνει περισσότερες ευκαιρίες και να ωριμάζει ως ηθοποιός. Αυτό δεν αφορά βέβαια τους θαυμαστές του που θέλουν να τον δουν να κάνουν "κακά" πράγματα, τα οποία στη ταινία είναι λίγα και απλά....