Μια ταινία προορισμένη για Όσκαρ, που φαινόταν από πολύ νωρίς οτι θα τα πήγαινε τέλεια. Ο Λεονάρντο ΝτιΚάπριο σε ένα διαφορετικό γι αυτόν ρόλο, ο Iñárritu σε μεγάλη έμπνευση, ένα πολύ δυνατό σενάριο, εντυπωσιακότατα γυρισμένη και προφανώς από τις μεγαλύτερες παραγωγές της 20th Century Fox. Δικαίως λοιπόν τα Όσκαρς, τόσα τα κερδισμένα όσο και τα προτεινόμενα. Δύσκολα δεν θα έχει...
Η Meryl Streep είναι η δηλητηριώδης (και δηλητηριασμένη), απόλυτα μητριαρχική φιγούρα Violet Weston που είναι εθισμένη στα φάρμακα και το αλκοόλ και έχει διαγνωστεί με καρκίνο, της οποίας η διάσπαρτη οικογένεια συγκεντρώνεται στο σπίτι της έναν ασυνήθιστα ζεστό Αύγουστο, όταν το αλκοολικός ποιητής της σύζυγος εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Μετά από λίγες μέρες βρίσκεται πνιγμένος. Αποδεικνύεται...
Ταρίχευση (2006)
Μιλάμε για το απόλυτο τίποτα. Μια ηλίθια σε σενάριο ανώμαλη ταινία, πιθανόν για να κάνει εντύπωση ο σκηνοθέτης. Γεμάτο αηδιαστικές σκηνές οι οποίες δεν χρειάζονται και δεν καταλαβαίνω τον λόγο που είναι τόσο μα τόσο αηδιαστική. Να ήταν έαν splatter με zombie θα είχε νόημα. Οσκαρ βλακείας πραγματικά