Πολύ καλό σενάριο και σκηνοθεσία. Μακριά από τις συμβάσεις και τις ευκολίες του εμπορικού κινηματογράφου και την πολιτική ορθότητα και νωθρότητα των φεστιβαλικών ταινιών. Ένα επίτευγμα από τον ελληνικό κινηματογράφο με μία ταινία που είναι ελληνική και παγκόσμια μαζί. Σπάνιο διαμάντι, που είναι δύσκολο να το κατατάξεις σε κάποιο είδος. Περιπέτεια και ποίηση και ταινία περιπλάνηση...
Παρά τη προβλέψιμη ιστορία και τον κλισέ ρομαντισμό, μετά από ώρα και σε μεγάλο βαθμό χάρη στην εμφάνιση του νεαρού αστεριού της Josephine Langford, η ταινία θα σταθεί όρθια. Καθώς η Tessa, η Langford δηλαδή, εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε σκηνή και με την κάμερα να βρίσκεται συνεχώς στο πρόσωπό της, μεταδίδει ένα ειλικρινές μείγμα αυτοσυγκράτησης και πείνας για νέες εμπειρίες, εμπιστοσύνης...
Γυάλινο Κάστρο (2017)
Ως αδερφή κάποιου που μοιάζει πολύ με τον Ρεξ, βλέποντας την ταινία συγκινήθηκα, ενοχλήθηκα, πληγώθηκα και θυμήθηκα εμένα καθώς ζούσα με έναν απρόβλεπτο, έξυπνο, ασταθή και μερικές φορές πολύ γοητευτικό άνδρα. Τα παιδιά του, αν και ανεξήγητα, τον αγάπησαν, αλλά εξακολουθούν να ζουν με τις συνέπειες της ταραχώδους ζωής τους. Αυτή η ταινία, κατά τη γνώμη μου, ήταν υπέροχη. Ήταν πολύ...