Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Χαίρομαι που δεν χρειάστηκε να πληρώσω για να δω τη ταινία. Ξέρω ότι είναι μια καρχαριοταινία (με ένα νέο είδος καρχαρία που ονομάζεται Meg από το Megalodon) και ξέρω τι να περιμένω, αλλά αυτό ήταν τόσο προβλέψιμο που κάθε 5 λεπτά ήξερα τι θα συμβεί στην επόμενη σκηνή και κάθε φορά που έπεφτα μέσα! Και το μεγάλο αναμενόμενο κλισέ: μπορεί ο Meg να είναι ο κυρίαρχος του βυθού, αλλά...
Ουρανοξύστης (2018)
Ήλπιζα ότι το "Skyscraper" θα ήταν στα χνάρια του "Die Hard", μιας πρωτότυπης και επικής ταινίας δράσης, όπου οτιδήποτε φαινόταν θεωρητικά ως πιθανότητα. Όμως ο Ουρανοξύστης ήταν σχεδόν το αντίθετο από όλα αυτά τα πράγματα. Ο «The Rock» δεν είχε σχεδόν καμία ευκαιρία να επιδείξει την αναμφισβήτητη γοητεία του. Το σενάριο τον εμπόδισε με κάθε τρόπο και τον παρουσίασε ως τίποτα περισσότερο...