Εδώ μιλάμε για μία κλασσική κωμωδία του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου που όσες φορές και να τη δεις, πάντα είναι το ίδιο ευχάριστη και διασκεδαστική όπως την πρώτη φορά! Αξέχαστες ερμηνείες, αξέχαστες ατάκες, αξέχαστο το σπίτι του κυρίου Πετροχείλου και αξέχαστη η μουσική του Γιώργου Κατσαρού. Είναι τόσο κρίμα να βλέπουμε τέτοιες αξιόλογες ταινίες που γυρίστηκαν 50 χρόνια...
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Που Πάω Θεέ Μου; (2016)
Μία εξαιρετική σύγχρονη ιταλική κωμωδία που εκθειάζει τα προνόμια των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα της Ιταλίας και παράλληλα αναδεικνύει τη διαφθορά και την ρουσφετολογία που επικρατεί ή τουλάχιστον επικρατούσε για δεκαετίες στις νότιες χώρες της Ευρώπης συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας. Ο κεντρικός ήρωας, ο Ζαλόνε είναι ένας κλασικός αντιπροσωπευτικός Ιταλός δημόσιος υπάλληλος,...