Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Όντας λάτρης του κινηματογράφου, δεν παρακολούθησα ποτέ τις παλιότερες εκδοχές του "Ένα Αστέρι Γεννιέται", ωστόσο παρακολούθησα αυτή την τελευταία μοντέρνα διασκευή με τον Bradley Cooper και τη Lady Gaga (που έχουν εξαιρετική χημεία στην οθόνη μαζί). Η ταινία είναι μια χαρά καθώς αγγίζει τα συναισθήματά σας και σας τροφοδοτεί από την αγάπη των δύο κεντρικών χαρακτήρων και τον πόνο...
London Fields (2018)
Το London Fields φαίνεται να είχε πολλές δυνατότητες. Η πλοκή είναι αρχικά πολύ ενδιαφέρουσα και η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και αισθησιακή, κάπως neo noirish. Με το ύφος και το σκηνικό των Άγγλων γκάνγκστερ, αρχικά μοιάζει με μια διασταύρωση ταινίας του Γκάι Ρίτσι και ενός graphic novel του Frank Miller. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά από λίγο. Η πλοκή γίνεται τυχαία...