Αυτή η ταινία είναι σαν να τρως άχυρο που βρίσκεται μέσα σε μία πολύ όμορφη συσκευασία. Κάθε σκηνή της, κάθε ατάκα, κάθε εξέλιξη της είναι τόσο εύκολη και προβλέψιμη που δεν αντέχεις να τη δεις ούτε μία φορά. Για το ωραίο περιτύλιγμα φροντίζει η halle berry καθώς η κάμερα φροντίζει να μας δείξει κάθε λεπτομέρεια της και ο bruce willis στο ρόλο του διάσημου και πλούσιου φυσικά υπόπτου/δολοφόνου....
Το London Fields φαίνεται να είχε πολλές δυνατότητες. Η πλοκή είναι αρχικά πολύ ενδιαφέρουσα και η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και αισθησιακή, κάπως neo noirish. Με το ύφος και το σκηνικό των Άγγλων γκάνγκστερ, αρχικά μοιάζει με μια διασταύρωση ταινίας του Γκάι Ρίτσι και ενός graphic novel του Frank Miller. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποκαλύπτεται μετά από λίγο. Η πλοκή γίνεται τυχαία...
Το Πείραμα του Στάνφορντ (2015)
Ένα τίποτα με μόνο τηλεοπτικό κοινό που να μπορεί να την δει, το αμερικάνικο. Κι ενώ η αρχή φαίνεται ενδιαφέρουσα, η εξέλιξη προδίδει τη ταινία καθώς κινείται σε καταστάσεις που ΔΕΝ μας ενδιαφέρουν. Και δεν μας ενδιαφέρουν γιατί εντάξει, δεν είναι και τόσο σημαντικό ένα τέτοιο πείραμα για να μάθουμε και τα αποτελέσματα. Ίσως ο μόνος λόγος που τη δίνει κάποια βαρύτητα είναι οτι αναφέρεται...