Είδα τα τρέιλερ για τη ταινία και σκέφτηκα ότι φαινόταν αστεία. Μου ο αρέσει και ο Stiller, οπότε είπα να δώσω μια ευκαιρία. Τι λάθος! Δεν είναι η κωμωδία που έδειχναν τα τρέιλερ, δείχνουν τα καλύτερα κομμάτια και όταν ήρθε η ώρα ολόκληρης της ταινίας, φάνηκε τόσο επίπεδη. Προσπάθησε να είναι μια έξυπνη μαύρη κωμωδία, ίσως στα χνάρια του Γούντι Άλεν, αλλά δεν είχε το ύφος, την πολυπλοκότητα...
Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Φάργκο (1996)
Η αιώνια σύγκρουση μεταξύ καλού και κακού παίζεται εδώ με φόντο ένα σκληρό και κρύο αμερικανικό τοπίο. Μια ομάδα παράξενων, αδίστακτων εγκληματιών καταδιώκονται από μία πολύ έγκυο αστυνομικό και τους συνάδελφους της. Με τους αδελφούς Coen στο τιμόνι, το κοινό παίρνει ίσες δόσεις χιούμορ και βίας - συχνά ταυτόχρονα - και τελικά αισθάνεται απογοητευμένο από την απλή καλοσύνη της Marge...