Ακόμα μια ταινία που διαδραματίζεται στο Μεξικό με θέμα ναρκωτικά, βία και απαγωγές. Ντελ Τόρο και Χάγιεκ σίγουρα κρατάνε τη ταινία ενδιαφέρουσα. Ο Όλιβερ Στόουν έχει κάνει προσπάθεια αναμφισβήτητα, με την αναμενόμενη λόγω σεναρίου σκληρότητα, με ελαφρές υπερβολές αλλά το όνομα που κουβαλά δεν ανταποκρίνεται στο αποτέλεσμα. Γενικά, πολύ μέτρια
Βρετανικό, αρχικά χαζό φαινομενικά, χιούμορ όσο δε παίρνει! Αυτό είναι το βασικό στοιχείο της ταινίας, που θα κάνει τον θεατή ή να τη λατρέψει ή να τη κλείσει τα πρώτα τρία λεπτά! Εγώ ανήκω στη πρώτη κατηγορία καθώς λάτρεψα και το χιούμορ και τους απίστευτα έξυπνους διαλόγους του Τζόνι Ντεπ. Η ταινία είναι άριστα σκηνοθετημένη σε μαγευτικούς εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους της...
Η Μελωδία της Ευτυχίας (1965)
Φανταστική.Απο τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει.Χωρις υπερβολή,την έχω δει πάνω από 50 φορές.....και θα την ξαναδώ τουλάχιστον άλλες τόσες....Φανταστικοί ηθοποιοί,υπέροχα τοπία,πανέμορφη μουσική,συγκλονιστικό σενάριο. Λίγα τα 6 ΟSCARS για αυτό το αριστούργημα.Συγχαρητηρια σε όλους τους δημιουργούς αυτού του μοναδικού έργου.Δυστυχως σήμερα έμαθα για το θάνατο του συγκλονιστικο...