Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...
ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΕ ΒΑΘΥ ΝΟΗΜΑ. Μακαρι αυτη η ταινια να επιρεασει τους ανθρωπους πραγματικα και να αποδεκτουν τον θεο στην ζωη τους γιατι πραγματικα μπορει να κανει θαυματα οπως σε αυτο το παιδει αρκει να εχουμε επιμονη και πιστη σε αυτον και να ακουμπαμε πανω του οτι προβλημα εχουν. Μπραβο στους δημιουργους της και ευχομαι να αγγιξει καρδιες για πραγματικα αξιζει.
Ηφαίστειο (1997)
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...