Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Για μένα, η πολιτική του ενός παιδιού είχε νόημα όταν ήμουν νεότερος και δεν ήξερα και πολλά. Διορθώστε τον υπερπληθυσμό περιορίζοντας το μέγεθος της οικογένειας. Εύκολο, σωστά; Οι ατομικές ελευθερίες είναι λιγότερες στην κομμουνιστική Κίνα - ο υπερπληθυσμός δεν βοηθά στο συλλογικό καλό αλλά στο ατομικό. Τελικά, μήπως οι περισσότεροι Κινέζοι απλώς συσπειρώνονταν και θυσιάζονταν...
Μη μου Χαλάς τη Μέρα (2013)
Ο Σβαρτσενέγκερ γέρασε και το παραδέχεται. Όμως ακόμα γεμίζει τον κινηματογραφικό φακό και με τη παρουσία του αλλά και με τα ακόμα μέχρι σήμερα αυστριακο-Αγγλικά του. Θα στεκόταν η ταινία χωρίς τον Σβαρτσενέγκερ; Πιθανόν. Σταθερή αξία και παντοτινή, όχι τόσο ως ποιότητα ηθοποιού, αλλά αμερικανικού θρύλου. Ο Τζι Γουν Κιμ κάνει μια εξαιρετική σε όλα σκηνοθεσία (για την εμπειρία του),...