Παραμυθάκι, αλλά τουλάχιστον ευχάριστο παραμυθάκι καθώς έχουμε δει χειρότερες μεταφορές υπερηρώων της DC Comics στη μεγάλη οθόνη. Γενικά, η ταινία είναι προσεγμένη, με πολλά δυνατά εφέ, δύο λαμπερούς (για το σενάριο) ήρωες και πολλές ιδανικά πλασμένες αμαζόνες! Το σενάριο, ομολογώ, είναι αρκετά ευφάνταστο αν και προβλέψιμο από ένα σημείο και μετά, όπως συνηθίζεται σε ταινίες τέτοιου...
Ένας δικηγόρος εγκληματιών γίνεται ένας μαχητής που μπορεί να αντιμετωπίσει πολλούς σκληρούς εγκληματίες ταυτόχρονα. Μια νοσοκόμα που τον σώζει καθώς είναι τραυματισμένος από πυροβολισμό και δεν καλεί την αστυνομία ή ασθενοφόρο. Λιποθυμά από τον τραυματισμό του όπλου, αλλά μπορεί να σταθεί και να πολεμήσει με μια λεπίδα 3 ιντσών στο πλάι του. Η αστυνομία δεν ανακρίνει τους ανθρώπους...
Mudbound: Δάκρυα στον Μισισιπή (2017)
Βλέπω ότι κάποιες από τις κριτικές του Mudbound λένε ότι είναι πολύ αργό, κορυφώνεται μόνο κοντά στο τέλος και στερείται εστίασης σε μεγάλο μέρος της εξέλιξης. Και είναι αλήθεια ότι για την πρώτη ώρα, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε προς ποια κατεύθυνση οδεύει η ταινία. Είναι επίσης αλήθεια ότι πολλές από τις σκηνές στο πρώτο μισό του δεν είναι απαραίτητες για το τελικό προϊόν. Αλλά...