Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Στο σύγχρονο Ελσίνκι, ακολουθούνται οι ζωές δύο χαρακτήρων: Ο Waldemar ξεκινά μια νέα ζωή χωρίζοντας και ανοίγει ένα νέο εστιατόριο. Ο Khaled είναι πρόσφυγας από το Χαλέπι της Συρίας που ζητά άσυλο στη Φινλανδία. Αυτή η ταινία αξίζει τα εύσημα για ένα θέμα που συνεχίζει να είναι πρωτοσέλιδο και το εξατομικεύει. Οι Φινλανδοί σε αυτήν την ταινία παρουσιάζονται ως επί το πλείστον ως...
Η Πλατφόρμα (2019)
Θελει γερό στομάχι. Πολυ ιδιαίτερη ταινία που όντως περνάει κάποια μηνύματα κ μας δείχνει πώς είναι δομημένη η κοινωνία μας.Τα άγρια ένστικτα του ανθρώπου ειδικα οταν είναι για την επιβίωση του.Αλλα μόνο για την επιβίωση του;;; Κάποιοι λίγοι παλεύουν για την αλλαγη της κοινωνίας κ πολλοί σκεφτόνται μόνο το Εγώ!