Αυτή η ταινία είχε μια φοβερή ιδέα και θα μπορούσε να ήταν υπέροχη, εκτός από το τέλος της. Το πρώτο θέμα είναι οτι ο Jaime Foxx υποτίθεται ότι είναι κακός, αλλά στο τέλος γίνεται ο καλός. Αφήνει ένα βιαστή παιδιών για να προωθήσει την καριέρα του και γίνεται ήρωας στο τέλος. Το δεύτερο, ο χαρακτήρας του Gerard Butler που υποτίθεται ότι είναι σούπερ ιδιοφυΐα που υπερτερεί μπροστά...
Όπως συνήθως, μια τέλεια παράσταση από τη μεγάλη ηθοποιό Ιζαμπέλ Χούπερτ. Ίσως να είναι ο κύριος λόγος για τους θεατές να δούνε αυτήν (τη μάλλον περιττή κατά τα άλλα) ταινία ούτως ή άλλως. Υποθέτω επίσης, οτι ο Verhoeven και ο Birke θα μπορούσαν να εμπιστευτούν την Huppert, ότι κατά κάποιον τρόπο θα σώσει την υπερφορτωμένη πλοκή. Και ναι, το έκανε. Αρκετά καλά στη πραγματικότητα....
Η Μέρα της Βαστίλης (2016)
Πρώτον, αυτή η ταινία μοιάζει με μια παραγωγή του εργοστασίου σκουπιδιών της Europacorp. Θα σκεφτόμουν τον Pierre Morel ή τον Louis Leterrier ως σκηνοθέτες. Ναι, μοιάζει πολύ με ένα TAKEN ή άλλα σκουπίδια από το άλλο εργοστάσιο των σκουπιδιών του Besson, όλες αυτές οι ταινίες δράσης με Αμερικανούς ηθοποιούς και διαδραματίζονται στο Παρίσι. Αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι, Η Μέρα της...