Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Ράσελ Κρόου και Τζένιφερ Κόνελι πάλι μαζί 13 χρόνια μετά το αριστουργηματικό Ένας Υπέροχος Άνθρωπος, απέχοντας πολύ από το μεγαλείο της πρώτης ταινίας. Τα επιπλέον μεγάλα ονόματα Έμμα Γουάτσον και Άντονι Χόπκινς δε φαίνεται να σώζουν τη κατάσταση κάνοντας το ακόμα μια ταινία χολιγουντιανών εφέ που διηγείται μια γνωστή και κινηματογραφικά safe ιστορία. Στην ίδια κατηγορία με το Η...
Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ (2017)
Η ταινία είναι σίγουρα εμπνευσμένη από το Ο Ταξιτζής και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους τράβηξε την προσοχή μου. Ωστόσο η ταινία είναι μια μικρή απογοήτευση. Δεν είναι τόσο καλή. Η υποκριτική παίρνει 10/10, η φωτογραφία και η κάμερα παίρνει 10/10, αλλά η πλοκή είναι φρικτή και μπερδεμένη. Ο ρυθμός αργός - αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό - η πλοκή όμως είναι κάτι...