Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
6 Ημέρες (2017)
Είναι όλα τόσο λάθος. Στο τρέιλερ έχουν κρατήσει μόνο τις σκηνές δράσης, οι οποίες είναι ελάχιστες στη ταινία καθώς η όλη της εξέλιξη είναι τόσο αργή και αδιάφορη με τον Μαρκ Στρονγκ στον ρόλο του διαπραγματευτή να κάνει ακόμα πιο τραγική τη κατάσταση υπνηλίας. Πραγματικά αδιάφοροι και όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες (δεν εξαιρώ κανέναν μα κανέναν). Βασισμένη στην αληθινή ιστορία...