Με το πλεόνασμα μετα-αποκαλυπτικών ταινιών που υπάρχει στον σημερινό κινηματογράφο, ο Δρόμος κάνει αυτό που πολύ λίγες ταινίες σε οποιοδήποτε είδος φαίνονται ικανές να κάνουν. Εδώ πρόκειται για μια ταινία που με τη δική της διορατικότητα αποτυπώνει τον ρεαλισμό της φρίκης ενός ολοκαυτώματος, συνδυάζοντας το απόλυτα χειρότερο δυνατό μέλλον με τα πιο βαθιά όμορφα ανθρώπινα χαρακτηριστικά...
Θα τη λάτρευα αν ήμουν στην ηλικία των 14-18. Μπορεί να αναφωνούσα και ένα "Ααααααααα", εντυπωσιασμένος με όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται. Τώρα πια, με αφήνει όχι απλώς αδιάφορο, αλλά δυσαρεστημένο καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε έναν ώριμο θεατή. Ναι, την είδα, γι αυτό και μπορώ να εκφέρω γνώμη, αν και δε νομίζω οτι η γνώμη μου θα ήταν διαφορετική αν δεν την είχα δει, γνωρίζοντας...
Μνημείων Άνδρες (2014)
Μεγάλα ονόματα σε ένα προσφιλές θέμα σε μια ταινία που αποτυγχάνει να διατηρήσει τη σοβαρότητα που της αρμόζει. Έχοντας ήδη καλύψει όλες τις πτυχές του πολέμου, το Χόλιγουντ θεώρησε πως η ανάκτηση των κλεμένων από τους Ναζί έργων τέχνης, θα μπορούσε να γίνει το θέμα μιας ακόμα παραγωγής. Το κωμικό στοιχείο της ταινίας σαμποτάρει κάθε ίχνος αγωνίας και δράσης, προσφέροντας μια πολύ...