Τείνω να παρακολουθώ όλες τις νέες ταινίες κινουμένων σχεδίων που βγαίνουν τα τελευταία χρόνια. Είναι απλώς καταπληκτικό να παρακολουθούμε κάθε νέα πρόοδο με κάθε νέα ταινία. Το Ο Μεγαλοφυής είναι πραγματικά ευχάριστο να το παρακολουθήσει κανείς, όλες οι λεπτομέρειες και οι μικρές πινελιές το κάνουν ένα υπέροχο σόου. Με σωστό χιούμορ και σοβαρότητα, με έντονο το ερωτικό ενδιαφέρον....
Ο σκηνοθέτης Budreau κάνει μια πολύ ασυνήθιστη προσέγγιση στο θρίλερ της ομηρίας κάνοντας μια ταινία που δεν είναι πραγματικά τόσο συναρπαστική. Δε μοιάζει με το Σκυλίσια Μέρα με τον Αλ Πατσίνο, αλλά περισσότερο σε μια μελέτη χαρακτήρα του οποίου το έγκλημα κατέληξε να αλλάξει όχι μόνο την κατανόηση της εγκληματικής ομηρίας, αλλά και της σύγχρονης λαϊκής γλώσσας. Ο καθένας ξέρει...
Μια Ξεχωριστή Μέρα (1993)
Αν και ο Μάικλ Ντάγκλας ποτέ δεν με ενθουσίαζε στις ταινίες που πρωταγωνιστούσε, ομολογώ πως σε αυτή εδώ είναι εξαιρετικός και μάλιστα σε έναν ρόλο που δεν τον συνηθίζει, αυτόν του ψυχοπαθή που σταδιακά μεταμορφώνεται σε εγκληματία. Πολύ δυνατός και ο γίγαντας της ηθοποιίας Ρόμπερτ Ντιβάλ στον ρόλο του αστυνομικού. Πέρα από τις καλές αυτές ερμηνείες, η ταινία έχει σε όλη τη διάρκειά...