Μου άρεσε πολύ όταν βγήκε πριν σχεδόν 40 χρόνια, νομίζω ότι πλέον πρόκειται για ένα αριστούργημα. Δεν υπάρχουν κενά σε αυτήν την ταινία. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βλέπουν την αυθεντικότητα και την ανθρωπιά μέσα στις ατέλειες των χαρακτήρων. Αυτό που έκανε ο Badham ήταν να δημιουργήσει μια ομαλή ενσωμάτωση πολλών σύγχρονων θεμάτων που εξακολουθούν...
Καθώς μεγαλώνω, αποκτώ περισσότερη εμμονή με την πολιτική, τη θρησκεία και τα χρήματα. Συχνά αναρωτιέμαι γιατί, εμείς ως άνθρωποι έχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία βασισμένη στον φόβο και συνεχίζουμε να την επιβάλλουμε σε κάθε πολιτισμό που διαφέρει από τον δικό μας. Υπάρχει θεός ή μπορούμε να βασιστούμε μόνο στον εαυτό μας για να ζήσουμε μια ζωή κυνηγώντας έναν τρόπο να βγάλουμε...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...