Μια νεαρή γυναίκα από τη Λιθουανία μαθαίνει για την θεραπευτική δύναμη της αγάπης στο "The Summer of Sangaile", μια ταινία που τελικά είναι τόσο ρηχή όσο ο τίτλος της. Είναι πρωτίστως μια βιτρίνα για το άψογο μάτι της σκηνοθέτιδας Alanté Kavaïté για εντυπωσιακές συνθέσεις και την ικανότητα της να μεταμορφώσει απλές τοποθεσίες σε σχεδόν μαγικές. Το σενάριο της ωστόσο, μένει σε αυτές...
Η αλήθεια είναι ότι έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στα γραφικά, τα οποία είναι πολύ αληθοφανή. Εκτός ίσως από τη σκηνή του Τζόνσον και της γυναίκας του μέσα στο φουσκωτό στο πλημμυρισμένο Σαν Φρανσίσκο, όπου φαίνεται η ένθεση των χαρακτήρων στη σκηνή. Εκτός από αυτό, δεν υπάρχει κινηματογραφικά τίποτα άλλο να προσέξουμε, καθώς σενάριο, πλοκή, ηθοποιία είναι παντελώς αδιάφορα
Ημερολόγια του Τσερνομπίλ (2012)
Πώς να χάσεις 90 λεπτά από την ζωή σου. Απλά ΜΗΝ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ. Στην κατηγορία Ότι πιο ηλίθιο έχω δει. Για παρωδία τρόμου ίσως να ήταν και καλή. Το σενάριο ένα χάλι. Πολύ προσπάθεια και αποτέλεσμα μηδέν. Μην την δείτε λέμε. Κάντε καλύτερα και πιο καλό στην ζωή σας . Τώρα πρέπει να γράψω κάτι άσχετο ώστε να μπορέσω να βάλω το ένα αστέρι που της αξίζει και ίσως να είναι και πολύ